De sjoelkatapult en de barbieknoei

‘Weet je zeker dat de sjoelbak in de auto past?’  Ik kijk naar de volle auto met een grote  en vooral lange sjoelbak in mijn handen.  Jaap antwoordt heel resoluut: ‘Ja natuurlijk, past hij erin. Komt goed.’ Ik weet het zo net nog niet…. ’Hanna en Ruben zitten nu op de achterbank, dus de bank kan niet plat..’ ‘Daar heb ik iets op gevonden. Het is even een gedoe, maar het gaat.’

Na wat gepuzzel heeft Jaap inderdaad de sjoelbak in de auto gekregen, maar vraag niet hoe… Het gevaarte steekt dwars door de auto tussen het middenconsole naar voren en raakt bijna het dak. Ik moet mij dubbelvouwen om op de bijrijdersstoel te kunnen zitten.

Eindelijk rijden we… Onze oudste zoon viert vandaag zijn 21e verjaardag. De sjoelbak hebben we via Marktplaats op de kop getikt en hij krijgt er een sjoelkatapult bij. Op deze manier kan hij ondanks zijn beperking toch sjoelen.

Na een uur rijden, met een klapperende sjoelbak naast mij, zijn we er. Net als toen hij 18 jaar werd, is zijn verjaardag een groot familiefeest. We beginnen zoals gewoonlijk met koffie en gebak in de gemeenschappelijke tuin op zijn woning en daarna is het plan om met elkaar naar een Bistro in de buurt te gaan om te BBQ’en, of zoals Jacco het zegt: ‘Barbieknoeien’.  

Maar eerst is het cadeautjestijd! Met een luid tromgeroffel scheurt Jacco samen met pappa Jaap het papier van het grote cadeau eraf. Een sjoelbak!  Maar ja… zonder stenen? Wat moet hij daar nu mee! De sjoelkatapult brengt uitkomst en al snel schieten de sjoelstenen door de bak. Je hoeft alleen maar op de knop te drukken en de stenen vliegen in hun hok. Wat een uitvinding! De neven en nichten laten enthousiast zien hoe het moet! Geweldig en ook leuk voor zijn medebewoners. Je blijft naar de stenen kijken die door de bak schieten!

Naast dit grote cadeau wordt hij ook weer flink verwend met chocolade en… jawel, Happy Socks! Tjonge, wat zijn er veel verschillende soorten sokken! Ik denk dat hij nu op elke dag van het jaar andere kan aantrekken!

Na de koffie en gebak vertrekken we naar de Bistro om te ‘barbieknoeien’. Net als drie jaar geleden schijnt het zonnetje flink. We worden weer ontvangen met wat drinken en als snel wordt de BBQ aangezet. Jacco geniet zichtbaar van alle aandacht en van nog meer cadeautjes! Zo leuk om te zien hoe iedereen hem feliciteert en ook helpt met eten. Van zijn tante heeft hij een stoer ‘servet’ gekregen die zij van een oud t- shirt heeft gemaakt. Een super handig cadeautje, want Jacco heeft wat vaak last van overmatig speeksel en deze ‘speekseldoek’ staat wat stoerder en minder gehandicapt dan zo’n slab die hij dan draagt.

Naast familie komt ook een familievriend met zijn gezin. Hij begon 14 jaar geleden als PGB’er toen Jacco nog thuis woonde.  Elke zaterdag gingen ze samen wat leuks doen: fietsen, timmeren, in de tuin werken… Het contact is gebleven zelfs nu hij getrouwd is en een dochtertje heeft. Geweldig toch?

Aan al het goede en leuke komt een einde en dus is het tijd om afscheid te nemen. Een super geslaagd (verjaar)dagsfeest van en voor Jacco en zeker voor herhaling vatbaar!

Prietpraat:

Op de dag dat hij echt jarig was ging Jacco naar de zorgboerderij. Ook daar werd een feestje gevierd met slingers en gebak. Een begeleiderster vroeg: ’Zeg Jacco, heb jij ook vanmorgen nog cadeautjes gehad op je woning?’ Jacco denkt even na en zegt dan: ‘Dan moeten ze die maar doorsturen naar de boerderij!’