ZorgMamma

Wat een rommel in huis en zo stoffig!! Omdat ik elke middag naar Jaap in het ziekenhuis ga, kom ik aan schoonmaken niet toe. Ik ruim wel op en houd de was bij. Ik doe zelfs boodschappen tussendoor en kook eten. Maar aan stofzuigen, toiletten en badkamer kom ik niet aan toe. Een paar jaar geleden heeft een vriendin mij geholpen. Durf ik het nog een keer te vragen?  Even later krijg ik een berichtje: ‘Natuurlijk help ik je!! En als we klaar zijn drinken we samen een bakkie!’ Opgelucht haal ik adem! Fijn dat ze mij wil helpen Klokslag 10 uur gaat de deurbel; mijn vriendin en helper in…

Samen met Hanna stap ik de lift in naar de vijfde verdieping van het ziekenhuis waar Jaap ligt. Ruben is met de trap gegaan. Uitslover!! Op de tweede verdieping stopt de lift. De deur gaat open. Nieuwsgierig wacht ik af. Daar staat hij: Sinterklaas!! In eigen persoon!! Hij heeft twee Pieten bij zich, regenboogpieten. Verbaasd kijk ik ze aan en vergeet helemaal om het knopje in te drukken zodat de liftdeur open blijft. De regenboogpiet ziet Hanna, bedenkt zich geen ogenblik, rent op ons af, houdt haar voet tussen de liftdeur en geeft Hanna snel een zakje pepernoten. Sinterklaas ziet het met een goedkeurend knikje gebeuren en geeft ons nog…

Lang zal hij leven Lang zal hij leven Lang zal hij leven in de gloria In de gloria In de gloria Hieperdepiep Hoera! Het is acht uur ’s morgens en met de iPhone in de hand zingen we uitbundig Jaap toe. Hij ligt in bed en geniet zichtbaar van ons driestemmig verjaardagslied. Facetime is toch wel een geweldige uitvinding! ‘Zo, zeg ik enthousiast,  ik zie dat de verpleegkundigen jou ook mooi versierd hebben voor je verjaardag: een neussonde en een slangetje voor zuurstofondersteuning!’   ‘Tja, het is niet anders.’ Jaap haalt zijn schouders op en lacht als een boer met kiespijn. Alleen heeft deze ‘boer’ geen kiespijn, maar erge buikpijn.…

Op 29 januari 2012 ging mijn website de lucht in. Tien jaar lang blogs en gedichten over het lief en leed binnen ons gezin, waarin onze oudste zoon plotseling een levensbepalende vorm van epilepsie kreeg op vierjarige leeftijd. Maar vóór 2012 heb ik ook een aantal blogs geschreven. Nu, na tien jaar, lijkt het mij een mooi moment om fragmenten van déze blogs te plaatsen op mijn website. ‘Ja, hier was ik al bang voor.’ zei ze verdrietig. ‘Hij zal wel een instellingenkind worden.’ 13 mei 2011 We hadden de knoop doorgehakt. Met een brok in mijn keel bracht ik onze ouders op de hoogte. Toen ik mijn moeder aan…

Op 29 januari 2012 ging mijn website de lucht in. Tien jaar lang blogs en gedichten over het lief en leed binnen ons gezin, waarin onze oudste zoon plotseling een levensbepalende vorm van epilepsie kreeg op vierjarige leeftijd. Maar vóór die tijd heb ik ook een aantal blogs geschreven. Nu, na tien jaar, lijkt het mij een mooi moment om een aantal déze blogs te plaatsen op mijn website. 9 januari 2012 Het is kwart voor zes wanneer ik wakker schrik van een enorm lawaai. Het is de wekker van Jaap. Half slapend probeert zijn hand de knop te vinden. Tevergeefs. Dan hoor ik een zacht stemmetje naast mij vragen:…

Het was september 2010 en ik stond in mijn ochtendjas in keuken een bakje koffie te maken. Buiten regende het pijpenstelen en terwijl mijn koffie aan het pruttelen was, zag ik buiten allemaal moeders met kinderen voorbij fietsen op weg naar school. Even dacht ik:  ‘Gelukkig hoef ik er nu niet uit om Jacco naar school te brengen!’ Maar toen won het verdriet het van de opluchting: Ik was veel liever zeiknat geregend, dan dit… Jacco had de hele zomervakantie in het ziekenhuis gelegen vanwege zijn steeds terugkerende epileptische aanvallen. Na acht weken ziekenhuis in en ziekenhuis uit moesten we accepteren dat hij niet epilepsievrij zou worden. We werden naar…

2021 was weer een veelbewogen jaar dat helaas weer volop in het teken stond van corona. Het eindigde met een soort déja vu; weer een harde lockdown vlak voor kerst, de scholen dicht en de kinderen weer thuis… Met zo’n 17 miljoen virologen in ons land en evenveel mensen die van alles vinden over de politiek en de aanpak van de coronacrisis, houd ik dit jaaroverzicht maar heel dicht bij ons gezin. Mijn mening voegt er niet zo heel veel meer aan toe, hoewel ik mij heel veel zorgen maak over alles wat ik om mij heen zie gebeuren..   2021 Het jaar van de zelftest. De eerste kwam bij…

Dat was weer een hectische weekje! Sinterklaas is weer teruggevaren naar Spanje en hij was de haven nog niet uit of – hup- de kerstboom stond al op school. Tja, dan kunnen wij thuis niet achterblijven; Sint eruit en de kerstboom erin. Bij het optuigen van onze kerstboom denk ik toch nog even terug aan ons Sinterklaasfeest. Voor het eerst deed Jacco namelijk mee met het trekken van lootjes. Hij zat er altijd voor spek en bonen bij en speelde met de cadeautjes die hij kreeg. Dit jaar moest het anders. We schakelden onze beide PGB ‘ers in die samen met Jacco aan de slag gingen. Jacco voor het eerst…

‘Waar wilt u het vandaag over hebben?’ Voor mij zitten twee eerstejaars studenten van de opleiding Social Work. Zij moeten oudergesprekken oefenen en ik ben hun ‘proefkonijn’. Fijn, deze open vraag. Natuurlijk heb ik nagedacht over welk opvoedkundig probleem ik het met deze aankomend professionals zou willen hebben. Er zijn zat dingen waar ik tegenaan loop als moeder van drie kinderen. Neem nu het ochtendritueel met z’n badkamerstress en het vaak snelle ontbijt en race tegen de klok om op tijd op school te komen. Ook tips om het enorme getreuzel en gedoe ’s avonds wat gezelliger te laten verlopen zijn welkom. En wanneer Jacco thuis is, draait eigenlijk alles…

Wat een leuk gesprek heb ik net gehad en wat waren ze geïnteresseerd in mij en in mijn gezin! Met een glimlach op mijn gezicht loop ik van de hogeschool terug naar mijn auto. Een aantal jaar geleden heb ik mij opgegeven als ‘oefen-ouder’ voor een lessenserie ‘vraag, analyse, plan’  van de opleiding Social Work. Ieder jaar word ik ‘opgeroepen’ om als ervaringsdeskundige ouder proefkonijn te zijn voor eerstejaars studenten. Deze studenten moeten tijdens zo’n les oefenen in het stellen van oudergerichte vragen om zo samen met ouders een plan te maken om met hun opvoedkundig probleem om te kunnen gaan. En hoe kan je dit soort gesprekken beter leren…